dokumentacja 2003



text - Łukasz Guzek, fotografie - FS


Tuilien Hsu (Taiwan)
Tuilien Hsu Tuilien Hsu
Jej performance zaczął się od pokazu filmu. Była to dokumentacja akcji polegającej na przyłożeniu taśmy scotch do schodów w jakimś miejscu, a następnie prezentacji do kamery tego co się do niej przykleiło, jak gdyby "pamiątek" tego miejsca. Na teśmie zostały zapisane miejsce i data wykonania tego zabiegu. Następnie, artystka weszła na podwyższenie, rozebrała się i położyła pod zamocowaną kamerą w taki sposób, że widzowie mogli na ekranie obserwować obraz jej brzucha.
Tuilien Hsu
Zaczęłą rozcinać materiał zakrywający jej brzuch. Okazało się, że w wykonanej tak "odkrywce" jest piasek. Artystka starannie wyczyściła odkryte miejsce, po czym nakleiła w to miejsce taśmę scotch, przyklejając do niej pozostałości, co zaprezentowała nam do kamery. Na taśmie zostały zapisane data i miejsce przeprowadzenia działania.

Yoshinori Niwa (Japonia)
Yoshinori Niwa Yoshinori Niwa
Artysta wyszedł na scenę, poprosił do pomocy osobę z publiczności której zadaniem najpierw było zdjęcie mu spodni, a następnie, wraz z kilkoma innymi osobami, pilnowanie jego rzeczy pozostawionych na podłodze. Powstał zespół czuwających.
Yoshinori Niwa Yoshinori Niwa
Tymczasem artysta poprosił kolejną osobę by usiadła obok niego. Zaczął szeptać jej coś do ucha. I tu zaskoczenie - tekst w pewnym momencie został nagłośniony. Nastepnie artysta udał się na widownię, na miejsce zajmowane poprzednio przez swojego "rozmówcę". Tu sytuacja się powtórzyła - zaczął coś szeptać do ucha osoby siedzącej obok, co zostało nagłośnione. Po takiej "zamianie miejsc" skończył performance.

Guangyu Dai (Chiny)
Guangyu Dai Guangyu Dai
Dwaj mężczyźni ubrani w rodzaj dziwnego uniformu, dziwnych służb od dziwnych zadań, z gwizdkami w ustach i głośno na nich  gwiżdżący, spacerowali uważnie czegoś wypatrując, czemuś się przyglądając. Do udziału zaprosili także kilka osób z publiczności, których zadaniem było siedzieć z tyłu i przeglądać restauracyjne menu przez czas trwania akcji.
Guangyu Dai Guangyu Dai Guangyu Dai
Scena czujnej obserwacji trwała dość długo, artyści przemieszczali się po podwyższeniu tam i spowrotem. Jednak po chwili widzowie mogli zauważyć, że z ich spodenek cieknie czarny płyn, który coraz mocniej barwi ich białe ubrania.
Guangyu Dai Guangyu Dai
W scenie finalnej, artyści zdjęli białe (teraz już czarne) skarpety i włożyli je sobie do ust, tak jak wkłada się knebel.

Yoko Ida (Japonia)
Yoko Ida Yoko Ida Yoko Ida
Jej performance był niezwykle prosty. Artystka chwilę siedziała przed publicznością, prezentując swoją klasyczną japońską urodę.
Yoko Ida Yoko Ida Yoko Ida
Następnie zaczęła wykonywać rękami ruchy okrężne, jak gdyby ćwicząc swoje ciało.
Yoko Ida
Po czym rozcięła na piersi swoją koszulkę i wydobyła "z piersi" piórko...
Yoko Ida
...wstała i naprężyła się, wyciągając rękę trzymającą piórko tak wysoko jak tylko mogła, powtarzając to usiłowanie kilkakrotnie. Ostatecznie, wypuściła z dłoni piórko i pozwoliła mu spokojnie opaść na podłogę.

Rebecca Tzu-ch'i Yeh (Taiwan)
Tzu-ch'i Yeh Tzu-ch'i Yeh
Poprosiła o pomoc swoich kolegów - jeden użyczył jej swoich długich włosów do związania z jej włosami, a drugi uczynił to fachowo i mocno.
Tzu-ch'i Yeh Tzu-ch'i Yeh Tzu-ch'i Yeh
Tak połączona z mężczyzną więzem włosów, rozpoczęła akcję polegającą na zdejmowaniu z siebie części garderoby, które jej partner wkładał na siebie (chcąc niechcąc). Przekazywanie ciuchów trwało dość długo. Gdy się zakończyło, połączeni włosami zeszli ze sceny.
Tzu-ch'i Yeh Tzu-ch'i Yeh Tzu-ch'i Yeh

Osamu Kuroda (Japonia)
Osamu Kuroda Osamu Kuroda Osamu Kuroda
Stary mistrz (ponad 70 lat) tańca Butoh pokazał wielką klasę opanwania ruchów, opanowania ciała. Taniec Butoh, mimo że w naszym rozumieniu jest czymś innym niż sztuka performance, to jednak dla artystów Japońskich jest między tymi rodzajami sztuk jest bliskie pokrewieństwo.
Osamu Kuroda Osamu Kuroda Osamu Kuroda
Jego program miał także warstwę treściową. Był to rodzaj przypowieści moralnej. Używane rekwizyty - miska wypełniona monetami której składał hołd, czy pusta porcelanowa miseczka w którą dźwięcznie uderzał łyżką - pozwalają zorientować się w zawartości tego przekazu.
Osamu Kuroda Osamu Kuroda
Osamu Kuroda Osamu Kuroda
Osamu Kuroda Osamu Kuroda
Jednak największą przyjemnością było obserwowanie ruchów artysty.